BAYRAM

Nerede eski ramazanlar, nerede eski bayramlar.

Hep çocukluk yıllarımızdaki bayramları hatırlarız.

Sorumluluk büyüklerimizdeydi.

Onlar yedirir, onlar giydirirdi.

Ekmek elden su gölden.

Gözümüz çoğu kez başkalarının yaşamlarını görmezdi.

Şimdi öylemi, her birimiz sorumluluk aldık. 

Evlendik çoluk çocuğa karıştık.

Hem kendi hayatımızı ve hem de eğer içimizde biraz olsun vicdan varsa, komşularımızın, mahallemizin insanlarının dertlerini dert edindik.

Baktık ki, 85 milyonun yaşadığı ülkede 18 milyona yaklaşan kişi sosyal koruma kapsamında devletin eline bakıyor, maaş alıyor.

Bu durum yüreğimizi sızlatmaya başladı.

Okul yaşındaki çocuklar kırmızı ışık yandığında araçlara yanaşarak mendil satıp evlerine ekmek götürmek istiyor.

Anneler kucaklarındaki bebeklerle sabahtan akşama kadar üç kuruş almak için el açıyor.

Ve biz, Elhamdülillah Müslüman olduğumuzu söyler,

Peygamber efendimiz (s.a.v) in “Komşusu aç yatarken tok gezen bizden değildir” hadis-i şerifinden bahsederiz.

Bu tablo sadece ülkemizde mi?

Elbette hayır. 

Dünyanın birçok ülkesi bizden çok daha kötü.

Yüce Mevla’ya duam şu ki:

Artık silahlar sussun.

Savaşlar olmasın.

Sevgi, merhamet ve hoşgörü olsun.

İnsanlar yarınlarına kuşku ile korku ile bakmasın.

Sevgi ve umut’ un yeşerdiği bir dünya özlüyoruz.

Böyle bir dünya da yaşayan insanların bayramları da bayram tadında olur.

Bu özlemle ve hayalle bayramınızı en içten duygularımla kutluyorum. Saygılarımla.