CAMİ VE BAHÇE DUVARLARI

Sanırsınız ki her yer güllük gülistanlık, cadde ve sokaklarımız pırıl pırıl, yollarımız kaymak gibi, fakir fukara her gün aş evlerinde karınlarını doyuruyor, öğrencilerimize her türlü sosyal aktivite imkanı verilmiş. Farklı illerden gelen öğrencilerin yurt sorunları yok, yüzler gülüyor. İnegöl’ün en ücra köşesine bile hizmet gitmiş, trafik sorunu çözülmüş, kaçak yapı diye bir sorun yok. Hava kirliliği kökünden halledilmiş.

Artık yapacak iş kalmamış.

Kent konseyinin önerisiyle İnegöl belediyesi camilerin bahçe duvarlarını kaldırmaya karar vermiş. 

Belediyeden yapılan açıklama da, “çevre düzenlemesiyle birlikte vatandaşlarımız için daha erişebilir bir ortam oluşturuyoruz, denmekte.

Bu açıklamaya bakacak olursak, vatandaş camiye gitmekte sıkıntı çekiyordu, bahçe duvarları bir engeldi.

Yapacakları çalışma ile camiler erişilir hale getirilecek.

Vallahi bravo, helal olsun size.

Kent Konseyi başkanı düşünmeden söz söylemeyi yüksek perdeden konuşmayı, olmayacak işleri olacakmış gibi anlatmayı marifet sanır. Çok iddialı söz etmeyi sever. Söylemleri gerçekleşmeyince geri vites yapmaz kamuoyundan özür dilemez, pişkin bir şekilde “yahu biz de biraz abartmışız” der işin içinden çıkar. 

Sani Konukoğlu cami yapılacağı zaman bas bas bağırdım, yazdım çizdim, yapmayın, etmeyin, kıymayın İnegöl’e, burası İnegöl’ün akciğeri dedim dinletemedim. 

Baktım ki bu konuda kararlılar, sözlerim kar etmiyor, hiç olmazsa biraz geri çekin dedim anlatamadım. Hoca ve yandaşları bildiğini okudu. 

Daha sonraları benim sözüme geldiler, pişman olduklarını açıkladılar.

Ama iş işten geçmişti.

Gelelim bugünkü yazımın özüne.

Şu çok iyi bilinmeli ki camilerin etrafını çeviren bahçe duvarları düşünülmeden, hadi burayı da bir bahçe duvarı ile çevirelim fikri doğrultusunda rastgele yapılmamıştır. 

Öncelikle Osmanlı külliye anlayışı ve İslam şehir geleneği dikkate alınarak, bu görüş ve düşünce doğrultusunda yola çıkılarak yapılmıştır. 

Camilerimiz bir binadan ibaret değil, inancımızın gereğini yerine getirmeye çalıştığımız ibadethanelerdir. Cami avlusunu, bahçesini, bu ibadethanenin bir parçası olarak kabul etmek gerekir.

Kent konseyinin teklifleriyle harekete geçen belediye yetkilileri iyi bilmeli ki; Modern şehircilik anlayışının kutsal mekanlar için uygulamak istediği sınırsız açıklık düşüncesi, bir çok sorunu da birlikte getirecektir.

Unutulmamalı ki kutsal, sınırla anlam kazanır. Siz o sınırları kaldırırsanız, kutsal, değer yitirecektir.

Cami avluları, bahçeleri, edep, saygı ve sükunet gerektiren bir alan olarak kabul edilir. 

Bu alanı yok ederseniz, yani kaldırırsanız, ileride buralarda sokak ağzı ile konuşmaları duymak, kültür parkta bir çoğumuzun şikayet ettiği uygunsuzlukları görmek mümkün olacaktır.

Dikkat ediniz lütfen, cami bahçesine giren insanda bir edep ve erkan görürsünüz.

Cami duvarları dışarıda oluşan gürültüyü de azaltır.

Duvarlar aynı zamanda şadırvan, tuvalet ve varsa hocanın ikamet ettiği yerin korumasını da sağlar.

Bu duvarlar insanların cami önlerinden sıradan geçiş yapmaması için bir önlemdir. 

Camiler ve müştemilatı, İbadet, ölüm ve insanların Allah ile baş başa kalacağı mekan olarak bilinir.

Camilerin bahçeleri yani avlusu ibadet öncesi ve sonrası bekleme alanlarıdır.

Caminin bahçelerindeki duvar,  kutsalı koruyan dış dünya ile ibadet arasında denge kuran bir yerdir.

Cami duvarlarını gereksiz engel olarak görmek ve kaldırmak, büyük hatadır.

Umarım bu işi sürdürmezler.

Sağduyulu düşünün yeter.