GÖLGE ETMEYİN

Geçtiğimiz gün diyaliz hastalarının ihtiyacı olan bir servis aracının alınması için İnegöl lü iş adamlarına çağrıda bulundum.

Birileri “devletten istemesini bilecekler, yangın olur, deprem olur, sel olur her türlü afet te biz akla geliyoruz, bizler zaten vergilerimizi ödüyoruz, devlet babadan istemeyi bilecekler” gibi yorumlarda bulundu.

Yani iş adamlarına yaptığım çağrıyı doğru bulmadılar.

Üzüldüm.

Keşke beni arayan, derdini ağlayarak anlatan ve beni de duygulandıran kişinin sözlerini duymuş olsalardı.

Yine de bu yorumları yaparlar mı bilmiyorum.

Telefondaki ses “Mehmet bey Allah aşkına derdimize derman olunuz, eşim yıllardır diyalize giriyor, biliyoruz bundan kurtuluş yok ve belki de böbrek yetmezliğinden Allah bilir ama yakında ölecek, istiyorum ki son günlerinde sıkıntı yaşamasın, satacak bir şeyim olsa satıp servis aracını ben alacağım ama imkanım yok” diyor, hüngür hüngür ağlıyordu.

Ben bu duygular içerisinde yazılarımı yazıyor, kamuoyundan bu insanların dertlerine derman olmak için adeta yalvarırcasına dilencilik yapıyorum.

Yahya Kemal bir beytinde “çok insan anlayamaz bizim musikimizden ve ondan anlamayan bir şey anlamaz bizden” diyor.

Gölge etmeyin başka ihsan istemem.