HÂTIRALAR

"Bilmem ki hâtıralar,
Ne istersiniz benden,
Gelir gelmez sonbahar?" 

Cahit Sıtkı Tarancı'nın Hâtıralar şiirindeki bu soruyu sordum kendime. Hâtıralar ne istersiniz benden? 
 
Ruh bilimciler, hâtıranın; geçmişte yaşanmış acı, tatlı olayların sadece hatırlanması gereken bir kavram, tecrübenin ise ders çıkarılması ve zaman içerisinde uygulanması gereken yaşanmışlıklar olduğunu söylüyorlar. Öyle olsun. Karışmasın tecrübe ile hâtıra.

Bazen bir şarkı geçip gidenleri hatırlatır, Mirkelam'ın Hatıraları gibi.
"Geçip giden zamanları
Bir yerlerde bulsam
Sonra üzülsem
Üzüldüğüme üzülsem" 

Siyah beyaz fotoğraflar kucağımda çocukluğumda gezinirken bir fotoğrafın içine atlayıverdim. Karsta'yız, kapı çaldı, akşam, babamın işten dönüş saati, koşup kapıyı açtık, ben elindeki Hürriyet Gazetesini, ablam ekmeği aldı, annem 'hoş geldin Asım Bey' dedi.

Üç numara kız evlat henüz bebek, tavana asılı salıncakta uyuyor, dört numara İbo'nun gelmesine yıllar var.
Dışarıda diz boyu kar, buz tutmuş camlar, saçaklardan sarkan kocaman, sivri buzlar...

Soğuk ki ne soğuk, tuvaletler donuyor. Kok kömürünün nar gibi yaptığı sobada pişen yemeğin kokusu, çaydanlığın tıkırtısı...

Evimiz sıcacık...

Ahmet Hamdi Tanpınar girdi araya Zaman Kırıntıları şiiriyle:
"Neye yarar hatırlamak,
Neye yarar bu cılız ışıklı bahçelerde
Hatırlamak geçmiş şeyleri."

Hafızamı kaybetsem geriye 'ben' olarak ne kalır ki? Hafıza dediğin anılar kutusu değil mi? Bir film vardı,  genç kadın hastalanıyor ve unutmaya başlıyordu, filmin adını unuttum ama "sanki kafamın içinde bir silgi var, bendeki her şeyi siliyor" cümlesini unutmuyorum. 

 Alois ALZHEIMER’in  iç titreten sorusu ne fenadır.
‘’-Hiç aklıma gelir miydi
aklıma gelmeyeceğin? ‘’

Unutmaktan endişe etmekle birlikte  gerektiğine de inanırım,  bazı unutuşlara affetmenin hafifliğini yaşattığı için boyun eğerim, bazılarına da acı verdiği için.
"İster tatlı ister acı olsun, hatıra insana acı verir."  diyen Dostoyevski'ye, geçmişle hesabı olmayan biri için hatıralar harikadır diyelim.

Gecenin koyuluğunda yanıp sönen yıldızlar gibi göz kırpan, unutma beni diyen hâtıralarımın hepsi kalbimde bir parmak izi... 

Ve en güzeli de hâtıralarda unutulmamaktır...