Padişah Abdülaziz’in Başmabeyencisi (Osmanlı Devleti'nde padişahların dışarıyla olan ilişkilerine bakan, buyruklarını ilgililere bildiren, bazı kişilerin dileklerini kendisine ileten görevli) Nuri bey bir gün Sadrazam, yani Başbakan Ali Paşa’ya gelmiş.

“Efendim, Hazine-i Hassa Nazırı Şirvanizade Rüştü Paşa’nın tebdili hakkındaki reyinizi öğrenmek için, irade ile huzurunuza gelmiş bulunuyorum”

Başmabeyinci Nuri Bey, yukarıdaki sözleriyle özetle, “Padişah, Hazine Nazırı (Bakanı) Rüştü Paşa’nın değiştirilmesini istiyor, siz ne dersiniz?” demiş.

Sadrazam Ali Paşa, “hay hay” diye cevap vermiş ve eklemiş, “Hazine Nazırlığı, saraya ait memuriyetlerdendir, değiştirilmesinde bir mahzur yoktur.”

Padişah, çok memnun olmuş. Aradan birkaç gün geçmiş, Başmabeyinci  yine Sadrazam Ali Paşa’ya gelmiş, “Padişah, bu seferde görevden alınan Rüştü Paşa’nın Anadolu’da bir yere sürülmesini istiyor” demiş…

Sadrazam Ali Paşa, hiç ödün vermeden  lisanı münasiple, “Rüştü Paşa’yı görevden al-mak istediniz, saraya ait bir memuriyet olduğu için kabul ettim. Ama şimdi sürün diyorsunuz. Hayır, Tanzimat Hattı Hümayünu ahkamınca, kimsenin yargılanmadan sürülmesine müsaade edemem” demiş, Başmabeyenciyi geri göndermiş.

Evet, Sadrazam Ali Paşa’nın bu tutumunu takdire şayan olarak değerlendiriyorum..

İşte, bir kısım mevki ve makam sahibi insanlar, tarihin ak sayfalarına bu davranışlarıyla geçerler. “Ben emir kuluyum, ne derlerse onu yaparım” zilletiyle değil.

Günümüzde ise, konuşmalarında iktidar mensubu siyasetçileri yere göğe sığdıramayan, onların bir dediğini iki yapmayan, “Hayhay efendim”, “Olur efendim”,  “Derhal efendim” diyerek, haklı haksız tüm isteklerini yerine getiren bir kısım mevki ve makam sahibi insanların ne kadar küçüldüğünü görüp, üzülmemek elde değil…

Bu bir kıssadan hisse,

Güler misiniz, ağlar mısınız?

Sağlık, mutluluk ve başarılarla dolu bir hafta diliyorum…