Bir grup üniversite öğrencisi araştırma yapmak üzere Denizli’ye yakın bir köyde kamp kurmuşlar. Kampın yanı başında tüneyen bir Denizli horozu, sabahın erken saatlerinde ötmeye başlıyormuş.

Öğrenciler alışırız düşüncesiyle birkaç gün sabretmişler. Fakat sabahın köründe ortaya çıkan horoz, önce bir dikleniyor, daha sonrada dakikalarca ötüyormuş.

Öğrencilerde ne uyku ne huzur bırakıyormuş.

Sonunda sabırları tükenmiş, “Bıktık artık bu sesten” diyerek, horozu susturmak için başlamışlar kovalamaya. Horoz önde öğrenciler arkada…

Bir türlü yakalayamıyorlar horozu ve mahalle arasına dalmışlar. Kovalamacayı gören fakat bir anlam veremeyen yaşlı dede, seslenmiş;

“Hey, evladım, yazık değil mi, zavallı horozu neden koşturuyorsunuz?”

Öğrenciler, “Dede, bu horoz sabahın köründe ötmeye başlıyor,  biz işimizi gücümüzü yapamıyoruz, bunun yüzünden kaç gündür uykusuz kaldık. Artık dayanamıyoruz, yakalayıp başını keseceğiz” demişler.

Dede ısrar etmiş, “Yazıktır evladım yapmayın. Siz bırakıp gidin, ben onun sesini keserim, bir daha sizi rahatsız etmez”

Öğrenciler bunun üzerine kovalamayı bırakmış, kamplarına geri dönmüşler.

Ertesi sabah hafif gak, guk sesleri dışında horozdan kayda değer hiçbir ses çıkmadığını gören öğrenciler şaşırmışlar ve gidip dedeye sormuşlar.

“Dede, ne yaptın da bu horozun sesini kestin?”

İhtiyar gülmüş;

“Kıçına zeytinyağı sürdüm. Horoz kabararak ötmeye yeltendiğinde, gerisi tutmuyor ki kuvvet alsın. Ancak gak, guk edebiliyor”

Kıssadan hissemiz bu...

İsterseniz bu kıssadan hisseyi bu haftalık biraz yorumlayayım;

Arkan sağlamsa istediğin kadar kabarır, diklenir sözünü dinletirsin.

Arkan bir gevşemeye görsün, o zaman tabii ki, ancak gak guk edebilirsin..

Evet, şöyle bir etrafınıza bakının arkası sağlam olup, vakitli vakitsiz ötenleri hemen tanıyacaksınız…

Artık vakitsiz ötenlere de zeytinyağı gösterilmesi şart oldu…

İyi haftalar efendim…