PAZAR KISSASI
Hükümdar, İncili Çavuşu İran şahının yanına sefir olarak göndermiş.
Av merakı olan Şah bir gün ava giderken İnciliyi de davet etmiş.
Mahiyetindekilerle birlikte ava gitmişler.
Av dönüşü hem bir yerde yemek ve hem de istirahat etmek için ağaçlı gölgeli bir yerde mola vermişler.
Şah, İnciliye dönerek, “adamlarım bana o kadar sadık, o kadar bağlı ve itaatkarlar ki, şayet birisine kendini şu uçurumdan at desem tereddüt etmeden atarlar."
İncili buna hayret eder, inanmadığını belli eder bir tavır sergiler.
Şah, bu duruma içerlenir, yanındakilerden birine “at bakalım kendini şu uçurumdan aşağı” der.
Emri alan kişi, hiç tereddüt etmeden kendini uçurumdan aşağı atar.
Şah, İnciliye dönerek “sen de hükümdarını sever misin? Eğer seviyorsan kendini şu uçurumdan atıver de göreyim.”
İncili paçaları sıvamış, hay hay demiş ve uçurumun kenarına kadar koşarak orada durmuş.
Bu durumu gören Şah, “niye durdun?"
Ben hükümdarımı buraya kadar severim.
Kıssadan hissemiz bu.
Bir şeyler yazmaya gerek var mı?
