PAZAR KISSASI

KERAMETİ KENDİNDEN SANANLAR

Oflu hoca bir yere tayin edilir.

Orada daha önce ilmine ve irfanına güvenilen maneviyatı güçlü bir hocaefendi varmış,

Yağmur yağmadığı, kuraklık olduğu zamanlarda, hemen ahaliyi toplar, ne kadar mazlum, masum kişi varsa ve de kuzuları da yanlarına alarak bölgenin en yüksek dağına çıkarırmış.

Kuzularında suya ihtiyacı olacak, rahmet gelecek.

Onları da vesile ederek dua ederlermiş.

Oflu hoca göreve başlamış ama tedirgin. Tayin edilen hocanın da namını duymuş, Çünkü ne zaman kuraklık olsa o hoca insanları dağa çıkarıyor dua ediyor, Allah ta rahmetini bol bol veriyormuş.

Ya yağmur yağmaz ise, ya kuraklık olur ise bu millet bana eski hoca böyle durumlarda bizleri dağa çıkarır, hep birlikte dua ederdik ve rahmet gelirdi, hadi dağa çıkalım, dua edelim derse ben ne yaparım diyerek düşünmeye başlamış.

Ve mevsim geldi çattı, sıcaklık başladı, bitkiler kavruluyor, susuzluk insanları canından bezdirmiş, hayvanlar nerede ise telef olacak, hocadan ses seda yok. 

Köylüler toplanmış, hoca sen niye duruyorsun, ortamı görmüyor musun, çıkarsana bizi yağmur duasına. 

Eski hoca bu durumlarda duaya durur, bir saat iki sonra Allah rahmetini yağdırırdı. Senin böyle bir adetin yok mu?

Çaresiz bir şekilde, hadi toplayun halkI, gidelum der.

 Ama sonucun nasıl olacağını oda bilmiyor.

Yolda giderken de Allah’a dua ediyormuş, Yarabbi benim suçum günahım çoktur, Senden başka da bir kapım yoktur. 

Beni bu insanlara kaşı mahcup etme, bu mazlumların, yağmur duasına alışmış insanların yüzü suyu hürmetine diye yalvara yalvara dağa çıkıyor. 

Arkasında da ahali.

Hoca ahaliye karşı yüzünü dönerek duaya başlıyor, millet hep birlikte yürekten amin diyor. 

Gökte hiçbir hareket yok, hoca zavallı ne yapacağını bilemiyor. Boynu bükük gözleri dolu dolu biraz daha dua yapıyor, uzaktan bir bulut görülüyor.

Hoca biraz rahatlıyor ve duaya devam ediyor.

Ve bulut yaklaşıyor, bir yağmur geliyor, bir yağmur ki, öbür hocanın yağdırdığının nerede ise iki katı..

Ahali memnun, başlamışlar aralarında konuşmaya, yahu iyi ki öteki gitmiş, baksanıza bu daha derin hocaymış demeye başlamışlar.

Bu sözleri duyan oflu hoca ahaliye dönmüş ha uşaklar isterseniz biraz da kar serpiştireyim mi demiş.

Kerameti kendinden biliyor, işte insanoğlu böyle. Ayakları az yer tutmasın, kendisini o yerin sahibi zanneder.

Oysa kulun yaptığı bir şey yoktur. Her şey Allah’tandır. 

Ramazan ayınız mübarek olsun.