DİLİM VARMIYOR.
Videoda elektrik faturasına verip veriştiriyorsun ya kardeşim benim, dinle bak!
Elektrik, telefon işletmeleri özelleştirilmesin, stratejik önemi vardır, devlet güvenliğinde önem arz eder diyen meslek kuruluşlarına, "ülkenin gelişmesini istemeyen hainler" dendiğinde sustun, doğrusu nedir demedin...
Yeni dünya düzeninin, kapitalizmin kölelik sistemi olan taşeronlaşmaya, bu, kurumlarda işletme maliyetini azaltıyor, çok iyi bir şey dediler, emek hırsızlığını alkışladın, doğrusu nedir demedin...
İşlemlerin yapılırken, biraz beklediğinde cas cas bağırıyordun, yata yata maaş alıyorsunuz, buralar özel şirkete verilsin, bak işler nasıl tıkır tıkır işleyecek diyordun...
Kurulmuş hazır santraller, barajlar yok pahasına satıldı, kiralandı, gıkın çıkmadı...
Kamu hizmeti yapan elektrik işletmeleri bilmem kaç senelik kiraya verilirken gıkın çıkmadı... Mirasyedi gibi, ülkenin gelişmesinde lokomotif olan tüm kamu iktisadi kuruluşları elden çıkarıldı, satıldı, kiraya verildi. Yedi uyurlar gibiydin...
Hangi birini yazayım sana.
Elektrik işletmelerinin tüm tesisleri kamuya aittir. Kullananlar kiracıdır. Kiracılara (ballı şirketler) alt yapı, bakım, trafo merkezleri vb. konularda yatırım yapıp yapmadıklarını sormadığımız, soramadığımız için ve yapmadıkları için, kar yağınca koca bir kent taş devrini yaşadı, günlerce karanlıkta kaldı.
Ülkenin kaynaklarını yediler sen fakirleştin, ham hum şaralop yaptılar, sen fakirleştin. Yavaş yavaş haşlandın kurbağa misali.
Hazıra dağ mı dayanır? Kaynaklar tükendi, sıra senin derini yüzmeye geldi. Şimdi isyan ediyorsun. Bağır, küfret, faturayı yak ama o faturayı ödeyeceksin. Yüzüğünü mü satarsın, televizyonunu mu bilmem, ödemezsen ballı şirket kırt diye kesiverir elektriğini. Üzülmüyorum diyemiyorum. Çünkü "aynı gemideyiz" durumları var, ben de batıyorum bu gemide.
Videoda diyorsun ya "ellerim kırılaydı da..." Evet, en en birinci doğru sözün o.
Nazım Hikmet yıllar öncesinden seni yazmış: Akrep Gibisin
Ve bu dünyada, bu zulüm
senin sayende.
Ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer
ve hâlâ şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak
kabahat senin,
— demeğe de dilim varmıyor ama —
kabahatın çoğu senin, canım kardeşim!
Gülsema Güngör