KAHROLUYORUM…
Bir haftadır ormanlarımız yanıyor.
Evlerimiz alev alev.
İnsanlarımız ateşle boğuşarak can veriyor.
Yüzlerce büyükbaş, binlerce küçükbaş hayvan telef oldu.
Ekolojik dengeyi sağlayan hayvanlar, böcekler yok oldu.
Olan biteni, acziyet içerisinde, seyrediyorum.
Bir annenin feryadı, çocukların çığlıkları kulağımda çınlıyor.
Yaşlı insanların gözyaşları içimi dağlıyor.
Genç kızların çeyizleri yanıp kül olurken, hayalleri yıkılıyor.
Yangını söndürmeye gidenlerin gayret ve çabalarını görüyorum.
Motosikletiyle su götüren ve alevler içinde can veren babayiğit gözlerimin önüne geliyor.
Kahroluyorum.
İtfaiye teşkilatımızı daha modern bir hale getiremez mi idik?
Orman Bakanlığı birkaç tane yangın söndürme helikopteri alamaz mı idi?
Türk Hava Kurumu ile cebelleşeceğimize onları çağın gereklerine uygun yangın söndürme helikopterlerine sahip olmaları için zorlayamaz mı idik?
İtibardan tasarruf olmaz diyenlere, yazlık, kışlık saraylar yapmayı planlayanlara, yetmedi Kıbrıs parlamento binasını görüp onlara yakışır bir saray yapmayı düşünenlere soruyorum.
Neden her yıl binlerce hektar ormanın yanmaması ve yok olmaması için çare aramadınız?
Neden?