Mahallenin camiine cahil bir İmam vermişler.
Bu İmam hem cahil hem de softaymış. Okuyup yazması bile şüpheliymiş.
Cemaat bu cahil hocadan kurtulmak için, Bektaşi’yi Kadı’ya göndermeye karar vermiş.
Bektaşi de, “Madem iş bana kadar düştü, eh gideyim bari Kadı’ya” demiş.
Bektaşi, Kadı’nın makamına varmış, içeri girmiş;
“Esselamüaleyküm”
Kadı başını kaldırıp, bön bön Bektaşi’ye bakmış, cebinden bir kağıt çıkarıp, heceleye heceleye okumuş…
Güçlükle “Vealeykümselam” dedikten sonra “Söyle bakalım ne istiyorsun?” diye eklemiş..
Bektaşi, Kadı’nın İmamdan da beter zırcahil olduğunu, aleykümselamı bile güçlükle okuyup söyleyebildiğini anlayınca, İmamı şikayetten vazgeç- miş ve “Hiiiç, Kadı efendi, şöyle bir hatırınızı sormak için gelmiştim” diyerek dışarı çıkmış…
Şimdi diyeceksiniz ki, “Eee ne var bunda, bunun neresi kıssadan hisse, bundan ne çıkaracağız?”
Sizi bilmem ama ben hissemi aldım galiba…
İnegöl’ün İl olması konusunda sürekli çağrılar yapıp, birilerinin harekete geçmesini istiyoruz ya…
Yaptığımız çağrılara, ortaya koyduğumuz kriterlere rağmen bazıları halen “İl olmamızı isteyenler, ‘neden il olmamız gerektiğini’ de söylemelidir” diyorlarmış…
Bende, Bektaşi gibi bu işten vazgeçeceğim herhalde…
Sağlıklı, mutlu bir hafta diliyorum…